Byron Nelson

Byron Nelson (bijnaam 'Lord Byron', 1912-2006) was een Amerikaanse professionele golfer en een van de grootste spelers uit de geschiedenis van de sport. Tussen 1935 en 1946 domineerde hij de PGA Tour met 52 officiële zeges (6e all-time) en 5 Majors: Masters Tournament (1937, 1942), PGA Championship (1940, 1945) en U.S. Open (1939). Zijn onsterfelijke prestatie is het record van 11 opeenvolgende toernooizeges in 1945 (18 total dat seizoen) — een record dat waarschijnlijk nooit wordt geëvenaard. Hij stopte op 34-jarige leeftijd competitief om rancher te worden. Nelson vertegenwoordigde Team USA op twee Ryder Cups (1937, 1947, beide gewonnen) en was non-playing captain in 1965. Hij werd in 1974 opgenomen in de World Golf Hall of Fame en ontving postuum de Congressional Gold Medal (2006). De AT&T Byron Nelson Championship — het eerste PGA Tour-evenement genoemd naar een speler — draagt zijn naam. Zijn beste Open Championship-finish was 5e (1937), geen overwinning.