Ernie Els

Theodore Ernest Els (Johannesburg, 17 oktober 1969), bijgenaamd 'The Big Easy' omwille van zijn rustige persoonlijkheid en zijn vloeiende, ongedwongen swing, is een Zuid-Afrikaans professioneel golfer en een van de meest geliefde spelers uit de moderne era. Hij won 4 Majors — de U.S. Open 1994 (Oakmont) en 1997 (Congressional) én The Open Championship 2002 (Muirfield) en 2012 (Royal Lytham) — en is een van slechts zes spelers die zowel de U.S. Open als The Open Championship tweemaal wist te winnen. Met 80 wereldwijde professionele zeges (19 PGA Tour, 28 European Tour — 7e aller tijden —, 16 Sunshine Tour, 7 PGA Tour Champions, en meer) behoort Els tot de meest winnende spelers ooit. Hij was 9 weken World #1 (vanaf 22 juni 1997), won de World Match Play Championship een recordaantal van 7 keer, 2 World Golf Championships, en de European Tour Order of Merit in 2003 en 2004 (de voorloper van de Race to Dubai). In 2011 werd hij opgenomen in de World Golf Hall of Fame. Els speelde 8 Presidents Cups voor het International Team (1996-2013) en was captain in 2019; in 1998 maakte hij deel uit van het enige International Team dat ooit de Presidents Cup won (Royal Melbourne). Sinds 2020 speelt hij op de PGA Tour Champions, waar hij 7 titels won, waaronder 1 Senior Major (2024 Kaulig Companies Championship, Firestone). Daarnaast is hij een gerenommeerd golfbaan-architect (The Els Club Collection), wijnmaker (Ernie Els Wines, Stellenbosch) en filantroop (Els for Autism Foundation, opgericht 2009).