Gene Sarazen

Gene Sarazen, bijgenaamd 'The Squire', was een van de grootste golfers uit de eerste helft van de twintigste eeuw en de allereerste speler die de Career Grand Slam voltooide. Geboren als Eugenio Saraceni, de zoon van arme Siciliaanse immigranten in Harrison (New York), begon hij op tienjarige leeftijd met caddieën en leerde hij zichzelf golf met een interlocking grip. Op zijn twintigste, in 1922, won hij zowel de U.S. Open (Skokie) als de PGA Championship (Oakmont) — een doorbraak die het tijdperk van de 'Big Three' (Sarazen, Bobby Jones en Walter Hagen) inluidde. In totaal won hij zeven majors: de U.S. Open (1922, 1932), de PGA Championship (1922, 1923, 1933), The Open Championship (1932) en de Masters (1935). Zijn overwinning in de Masters van 1935 is legendarisch: in de laatste ronde sloeg hij een 4-wood van 235 yard recht in de hole op de par-5 15e — een albatross, beter bekend als 'the shot heard round the world' — waarna hij Craig Wood versloeg in de play-off. Daarmee werd hij de eerste speler ooit die alle vier moderne majors op zijn naam schreef. Zijn grootste bijdrage aan de golfsport lag buiten het prijzengeld. In 1931, geïnspireerd door de naar beneden kantelende staartvlak van een vliegtuig tijdens het opstijgen, bedacht hij de moderne sand wedge — een club die het bunkerspel fundamenteel veranderde. Hij debuteerde het clubje (in het geheim) tijdens The Open van 1932 op Prince's, die hij meteen won met een toernooirecord van 283 en vijf slagen voorsprong op Macdonald Smith. Sarazen speelde zes opeenvolgende Ryder Cups voor Team USA (1927–1937) en bleef tot op hoge leeftijd een ambassadeur van de sport. In 1973, op 71-jarige leeftijd, maakte hij een hole-in-one op de 'Postage Stamp' (8e hole) van Troon tijdens The Open. Hij ontving de eerste PGA Tour Lifetime Achievement Award (1996) en was lid van de inaugurale World Golf Hall of Fame-klas van 1974.