Hale Irwin

Hale S. Irwin, geboren op 3 juni 1945 in Joplin, Missouri, is een van de meest analytische en taaie competitoren die de golfsport ooit heeft gekend. In een carrière die meer dan vijf decennia overspande, won Irwin 83 professionele toernooien wereldwijd, waaronder drie U.S. Open kampioenschappen — en is hij met 45 overwinningen de nummer twee aller tijden op de PGA Tour Champions. Irwin's handelsmerk was excelleren onder de zwaarste omstandigheden. Zijn eerste U.S. Open, in 1974 op Winged Foot, staat bekend als 'The Massacre at Winged Foot' — Irwin won met een score van 7 boven par, de op één na hoogste winnende score in de U.S. Open sinds 1945. 'Ik heb altijd genoten van zware banen,' zei Irwin. 'Het is veel meer een uitdaging voor me.' Vijf jaar later, op Inverness, won hij zijn tweede U.S. Open opnieuw op een meedogenloze layout, ditmaal met een score van level par. Maar zijn meest iconische overwinning kwam in 1990 op Medinah Country Club. Op 45-jarige leeftijd, zonder PGA Tour overwinning in vijf jaar en met een speciale exemption in het veld, maakte Irwin een 50-voet birdie putt op de laatste green om in een playoff te komen. De volgende dag won hij de eerste sudden-death finish ooit in de U.S. Open met een birdie op de 19e hole — de oudste winnaar in de geschiedenis van het kampioenschap. Zijn spel was netjes en clean, niet lang maar beangstigend recht. Een van zijn grootste krachten was een klassiek orthodoxe methode, gedragen door een atletisch 1.83m, 79kg fysiek, maar vooral door Irwin's eigen studieuze ontwikkeling van goede fundamenten. Elke van zijn U.S. Open overwinningen wordt herinnerd voor sublieme slagen met een 2-iron op cruciale momenten. Op de Champions Tour werd Irwin de meest dominante speler aller tijden. In 2002 werd hij de eerste speler die $3 miljoen in één seizoen verdiende. Hij won 45 toernooien op de Champions Tour en zeven Senior Majors. Irwin werd opgenomen in de World Golf Hall of Fame in 1992. Hij speelde op vijf Ryder Cup teams met een record van 13-5-2; zijn halve punt tegen Bernhard Langer in de spanningvolste laatste singles match van de 1991 Ryder Cup verschafte de VS de winstmarge. In 1994 was hij playing captain van het Amerikaanse team in de inaugurele Presidents Cup, die de VS wonnen met 20-12.